امام محمد باقر(ع) فرمود:

گاه خداوند از انسان حاجتی می طلبد، که معمولا دیر یا زود بر آورده میگردد ولی گناهی از او سر میزند که در نتیجه خداوند تبارک و تعالی به فرشته اش می فرماید:

حاجتش را بر نیاور و  او را محروم ساز، زیرا خویش را در معرض خشم من قرار داده و از سوی من مستوجب و سزاوار این محرومیت گردیده است./کافی، ج2،ص68.