حدیث از امام صادق(ع)درباره امام حسین(ع)

جعفربن عفان، بر حضرت امام صادق(ع) وارد شد. آن حضرت او را به نزدیک خود فرا خوانده و به او فرمود: ای جعفر! عرض کردم: لبیک ! فدایت گردم.   آن حضرت فرمود: به من خبر داده اند که تو درباره امام حسین(ع) شعر می سرایی و خوب هم شعر می گویی.     عرض کردم: آری فدایت گردم.         حضرت فرمود: بگو.          آنگاه او مرثیه ای درباره حضرت سیدالشهدا(ع) سرود و در حضور آن حضرت خواند.       آن حضرت و همراهانش گریستند، تا آنجا که اشک دیدگان مبارک او بر چهره و محاسنش جاری شد.    آنگاه فرمود: ای جعفر!

به خدا سوگند فرشتگان الهی در اینجا بودند و مرثیه ی تو را درباره ی حضرت سیدالشهدا(ع) شنیدند و ما بلکه بیشتر(از ما) گریستندو قطعا خدای تبارک و تعالی تمام بهشت را برتو واجب گرداند و گناهانت را آمرزید.  سپس حضرت فرمود: ای جغفر! بیشتر (از این) برایت نگویم؟

عرض کرد: چرا، آقای من.        آنحضرت فرمود:  هیچ کس درباره امام حسین (ع) شعری نگوید و خود بگرید و دیگران را وسیله ی آن بگریاند، مگر اینکه خداوند بهشت را بر او واجب گردانیده و او را بیامرزد./ رجال کشی،ص187.

حدیث از امام صادق(ع)درباره امام حسین(ع)

امام صادق(ع) فرمود:

هر بی تابی و گریه ای مکروه و ناپسند است، جز بی تابی و گریه بر(امام)حسین(ع)./بحارالانوار،ج44،ص280.

حدیث از امام حسین(ع)درباره امام حسین(ع)

امام حسین (ع) فرمود:

چشمان هیچ بنده ای برای ما قطره ی اشکی نریزد، یا دیدگانش به خاطر ما نگرید، جز اینکه خداوند برای آن قطره اشک ، سالها او را در بهشت جای دهد./ کامل الزیارات،ص109.

حدیث از امام حسین(ع)درباره امام حسین(ع)

امام حسین(ع) فرمود:

من کشته اشک و گریه ام و با دلی غمین کشته شده ام.   و سزاوار است بر خداوند که هیچ دل تنگ و حزینی به سوی من نیاید، جز اینکه قلبش را از من بزداید، یا او را با شادی و خرسندی به سوی خانواده اش باز گرداند./ کامل الزیارات، ص109.

حدیث از پیامبر(ص) درباره امام حسین(ع)

پیامبر اکرم(ص) فرمود:

ای فاطمه! هر دیده ای که روز قیامت گریان است، جز دیده ای که بر مصیبت حسین (ع) گریه کند، که آن دیده خندان و مسرور است، و به نعمت های بهشتی او را بشارت باد./ بحار الانوار،ج44،ص293.